“Ik had eigenlijk geen idee of er iemand zou komen, laat staan iets zou meenemen. Maar de tafel stond binnen de kortste keren vol.”

Maarten krijgt een brief van de gemeente op de mat. Drie versteende pleintjes in zijn buurt aan de Ooststeeg staan op de planning om vergroend te worden. Twee jaar later staat er een buurt-appgroep, is er een geslaagde buurtborrel met springkussen geweest en heeft Maarten samen met buurman Jean-Yves zes vierkante meter gemeentegrond omgetoverd tot bloeiend buurtgroen. “Het is eigenlijk allemaal organisch ontstaan,” vertelt Maarten. “Vanuit die brief, naar een bijeenkomst, naar nieuw buurtgroen, naar een borrel. Er was geen masterplan.”

Een ‘vergeten’ pleintje

Bij de inspraakbijeenkomsten over de pleintjes is het bij het ene plein druk: daar wordt geparkeerd en dat raakt iedereen. Bij het pleintje vlak bij Maarten, waar de bewoners van zo’n twintig huizen dagelijks langslopen, is hij de enige die komt opdagen. “Dat vond ik wel opvallend. Blijkbaar voelen mensen zich niet erg betrokken bij de inrichting van de openbare ruimte.”

Zelf werd hij enthousiast en wilde wel meedenken over de invulling van het pleintje. Zijn eigen ideeën komen door alle randvoorwaarden nauwelijks terug in het uiteindelijke ontwerp, maar het pleintje krijgt wel een picknicktafel, gras en twee fruitbomen. Langzaam wordt het een plek waar mensen elkaar weer tegenkomen. En dat smaakt naar meer. “Ik dacht: als de gemeente hier stopt, kan ik er zelf nog iets aan toevoegen.”

Samen de schop in de grond

Maarten vraagt buurman Jean-Yves of hij mee wil doen, en die hoeft niet lang na te denken. Met zijn tweeën, en de twee zoontjes van Jean-Yves die enthousiast mee scheppen, gaan ze aan de slag op een bescheiden plek van zes vierkante meter. Onder de tegels blijkt de grond allesbehalve mee te werken: een taaie laag schrale grond waar amper iets op kan groeien.

“We hebben met de aanhangwagen zwarte aarde uit de haven gehaald. De jongens vonden dat geweldig.” Planten en fruitstruiken komen van een biologische kwekerij in Bennekom. “Alles is aangeslagen. Dat had ik vooraf niet durven hopen met die grond.”

Zelf de deuren langs

Het aanleggen van het buurtgroen smaakt naar meer contact met de buurt. Maarten stelt zelf een uitnodiging op voor een buurtborrel en brengt die persoonlijk bij iedereen langs. “Ik wist niet of er iemand zou komen, laat staan iets meenemen. Maar de tafel stond binnen de kortste keren vol met hapjes.”

Voor de kinderen wordt een springkussen geregeld, dat een groot succes blijkt. Wat hem opvalt: een initiatief vanuit de buurt zelf maakt iets anders los dan een uitnodiging van een instantie. “Mensen voelen zich er meteen bij betrokken.” Een tastbaar resultaat is een buurtappgroep, speciaal bedoeld om spullen te lenen of een kwijtgeraakte kat te melden bijvoorbeeld. Tijdens de buurtborrel gaven veel bewoners zich op voor de appgroep.

 

Met een beetje hulp verder

Op een gegeven moment loopt Maarten tegen de vraag aan hoe hij dit allemaal moet financieren. Moet hij iedereen om een bijdrage vragen? Maarten neemt contact op met opbouwwerker Jeroen van Solidez, ze hadden elkaar eerder leren kennen op een van de inspraakavonden. Hij weet hoe de organisaties in Wageningen met elkaar samenhangen en helpt je graag op weg.

Zo komt het balletje aan het rollen. “Jeroen opperde meteen een subsidieaanvraag bij WageningenDOET en begon ter plekke het formulier in te vullen. Ik had geen idee dat zoiets kon.” Ook legt Jeroen het contact met de Woningstichting, die graag het buurtinitiatief ondersteunt en financieel wil bijdragen aan het buurtgroen. En Jeroen zorgt voor het springkussen en een koffie- en theekar op de buurtborrel. “Dat heeft me echt geholpen om door te zetten. Zonder die steun, en natuurlijk het enthousiasme van Jean-Yves, was het misschien bij een idee gebleven.”

Meer dan een pleintje

Inmiddels denkt Maarten al na over een vervolg. Met het resterende budget van WageningenDOET wil hij buurtbewoners via de appgroep uitnodigen om samen een insectenhotel te bouwen. Hij is ook al benaderd door bewoners die willen helpen met het onderhoud van het buurtgroen.

Maarten is blij dat hij zijn ideeën heeft doorgezet: “Ik werk als zelfstandige veel thuis. Het is dan fijn om op deze manier onder de mensen te komen en te merken wat participatie nu echt betekent in plaats van er alleen over te lezen.”

Heb je zelf wel eens met een idee voor je buurt rondgelopen, maar wist je niet goed waar te beginnen? Maartens advies is simpel: “Probeer het niet helemaal alleen te bedenken en te doen. Zoek bijvoorbeeld een maatje in de buurt en weet dat er professionals zijn die weten hoe je zoiets aanpakt, en die graag meedenken.”